Een sluipende ziekte

Maagkanker is een zeer nare ziekte. Verschijnselen komen vaak pas tot uiting als de tumor in een vergevorderd stadium is. Hierdoor kan maagkanker lange tijd onopgemerkt blijven.

De meest voorkomende verschijnselen

• Vermagering
• Anorexie (gebrek aan eetlust)
• Braken
• Braken met bloed

Wat te doen bij een vermoeden?

Vooral regelmatig braken en braken met bloed kunnen symptomen zijn, maar niet elke hond die een keer braakt of tijdelijk minder eet hoeft kanker te hebben.

Andere oorzaken van braken kunnen bijvoorbeeld zijn:

• iets verkeerds gegeten
• voerallergie
• chronische maag-darmontsteking
• leverproblemen
• nierproblemen
• parasitaire infecties, zoals wormen
• maagzweer

Maagkanker komt bij de Tervuerense Herder en de Groenendaeler volgens de beschikbare informatie regelmatiger voor dan bij sommige andere rassen.

Wanneer uw hond symptomen vertoont zoals hierboven beschreven, is het belangrijk om geen tijd te verliezen en een dierenarts te raadplegen die ervaring heeft met deze problematiek. Uw fokker en rasvereniging kunnen helpen bij het zoeken naar een passend adres.

Diagnose en behandeling

Chirurgisch ingrijpen is momenteel de enige potentiële behandelingsoptie. De effecten van chemotherapie zijn nog onbekend.

Het adenocarcinoom groeit infiltratief en metastaseert vaak naar onder andere lymfeknopen, lever of longen.

Doordat klachten vaak pas laat optreden, is een operatie om de tumor te verwijderen vaak moeilijk of niet meer mogelijk. Ook de ligging van de tumor kan chirurgische verwijdering bemoeilijken.

Endoscopie, waarbij met een flexibele slang in het lichaam wordt gekeken, gecombineerd met het nemen van biopten, is de te prefereren diagnostische test.

Microscopisch onderzoek van het afgenomen weefsel is noodzakelijk om maagkanker betrouwbaar te kunnen diagnosticeren.

Hoe vaak komt het voor?

Amerikaanse gegevens vermelden dat maagcarcinomen gemiddeld bij ongeveer 0,1 procent van alle honden voorkomen.

Bij bepaalde rassen komen maagcarcinomen echter beduidend vaker voor. Binnen de beschikbare informatie worden vooral Tervuerense Herders en Groenendaelers genoemd.

Erfelijkheid

Een erfelijk verband voor maagcarcinoom bij de Tervuerense Herder werd eerder gesuggereerd op basis van Italiaans en Amerikaans onderzoek.

In Nederland wordt onderzoek verricht door onder andere drs. Sanne Hugen en dr. Paul Mandigers.

Volgens de aangeleverde informatie is duidelijk geworden dat deze vorm van kanker erfelijk aanwezig is bij de langharige variëteiten.

Dit betekent niet dat maagkanker niet bij de Mechelse of Laekense Herder kan voorkomen, maar wel dat het bij de langharige variëteiten vaker wordt gezien.

Fokkerij en maagkanker

Op dit moment zijn er geen testen beschikbaar waarmee via bloedonderzoek of een andere test kan worden vastgesteld of ouderdieren erfelijk belast zijn.

Ook kan niet worden getest of een pup later maagkanker zal ontwikkelen.

Een bijkomend probleem is dat honden vaak pas op latere leeftijd klachten krijgen, terwijl zij dan mogelijk al voor de fokkerij zijn ingezet.

Helaas kan een fokker niet volledig uitsluiten dat een door hem gefokte hond later maagkanker ontwikkelt.

Onderzoek en contact

Praktische informatie

Vanaf 1 mei 2018 is dr. Paul Mandigers voltijds werkzaam bij de UKG, waar hij een neurologie-neurochirurgiecentrum opzet en meer tijd heeft voor genetische studies.

Eigenaren die eerder bij hem in Wageningen onder controle waren, kunnen de receptie van De WagenRenk vragen om het dossier door te sturen naar de receptie van de UKG.

Voor controlepatiënten zijn speciale plaatsen beschikbaar.