Gezondheid

Elleboogdysplasie

Informatie over ED, symptomen, diagnose, behandeling en fokkerij

Elleboogdysplasie betekent letterlijk “elleboogmisvorming” en wordt meestal aangeduid met de afkorting ED.

Het is een afwijking aan de ellebooggewrichten waarbij de ontwikkeling van de ellebogen bij een jonge, opgroeiende hond niet normaal verloopt. De afwijking kan variëren van licht tot zwaar en kan pijn en kreupelheid veroorzaken.

ED komt zowel bij rashonden als kruisingen voor. Erfelijke aanleg speelt een rol, maar omgevingsfactoren kunnen de ontwikkeling en ernst beïnvloeden.

Risicorassen

Vooral zwaardere hondenrassen worden getroffen door elleboogdysplasie en vaak zijn beide ellebogen aangedaan.

Onder andere de Berner Sennenhond, Duitse Herder, Golden Retriever en Labrador Retriever worden als risicorassen genoemd. Ook bij andere rassen kan ED voorkomen.

Per ras kan bovendien verschillen welke vorm van ED relatief vaker voorkomt.

De Belgische Herder

Hoewel de Belgische Herder niet tot de klassieke risicorassen wordt gerekend, komt ED ook bij Belgische Herders voor.

Volgens de beschikbare gegevens lijkt ED vooral bij de Laekense Herder wat vaker voor te komen. Daarbij moet wel worden meegewogen dat juist deze variëteit de afgelopen jaren relatief vaker op ED is onderzocht.

Om werkelijk vast te stellen of ED bij de Laekense Herder vaker voorkomt dan bij de andere variëteiten, zouden ook die variëteiten vaker onderzocht moeten worden.

Symptomen

Klachten ontstaan vaak tussen de vierde en zesde levensmaand. De ernst hangt af van de mate van afwijking en de individuele hond.

  • Perioden van kreupelheid.
  • Elleboog naar binnen of naar buiten gedraaid houden.
  • Scheppende gang.
  • Naar buiten draaien van de voorvoet.
  • Verzet tegen buigen of strekken van de elleboog.
  • Stijve of rechte gang van de voorpoten.
  • Minder actief of minder speels gedrag.

Wanneer beide ellebogen zijn aangedaan, kan kreupelheid soms minder duidelijk zichtbaar zijn.

Sommige honden tonen weinig of geen duidelijke klachten. Daardoor kan ED onopgemerkt blijven en bij de fokkerij ongemerkt worden doorgegeven.

Afwijkingen

ED is een verzamelnaam voor vier aandoeningen van het ellebooggewricht. Deze kunnen afzonderlijk voorkomen, maar ook tegelijkertijd.

Voorbeelden van afwijkingen bij elleboogdysplasie
Voorbeelden van afwijkingen bij elleboogdysplasie.

LPC

Bij Los Processus Coronoïdeus breekt of beschadigt een stukje kraakbeen of bot. Het losse fragment veroorzaakt irritatie en ontsteking.

LPA

Bij Los Processus Anconeus raakt een deel van de ellepijp niet goed verbonden en kan een los botfragment ontstaan.

OCD

Bij Osteochondrosis dissecans verloopt de omzetting van kraakbeen naar bot niet normaal en kan een losse kraakbeenflap ontstaan.

Incongruentie

Bij incongruentie sluiten de gewrichtsvlakken niet goed op elkaar aan, bijvoorbeeld door ongelijke groei van spaakbeen en ellepijp.

Zonder tijdige behandeling kunnen deze beschadigingen uiteindelijk leiden tot artrose: slijtage en botwoekering met verstijving van het gewricht.

Oorzaken

Sinds 1990 is bekend dat erfelijke aanleg een belangrijke rol speelt bij ED. Er zijn meerdere genen en eigenschappen betrokken.

Onder andere botkwaliteit, spieren, banden, groeisnelheid, stand van de voorbenen en gewrichtshoeken spelen een rol.

Een hond kan erfelijke aanleg hebben, maar omgevingsfactoren bepalen mede hoe sterk die aanleg tot uiting komt.

Naast erfelijke aanleg kunnen overbelasting, overgewicht en onjuiste voeding bijdragen aan het ontstaan of verergeren van problemen.

Omgevingsfactoren

Voeding, groeisnelheid en gewicht

Een onjuiste verhouding van fosfor en calcium kan de groei beïnvloeden. Ook overgewicht verhoogt de belasting op het ellebooggewricht.

In de aangeleverde informatie wordt een calciumpercentage van ongeveer 0,8 tot 1,0% genoemd.

Beweging en spierontwikkeling

Wild spelen, snel draaien, springen en langdurige belasting kunnen veel kracht op de ellebogen uitoefenen.

Goed ontwikkelde spieren kunnen de gewrichten ondersteunen. Is de spierontwikkeling nog onvoldoende, dan kan overbelasting sneller optreden.

Diagnose

Bij kreupelheid kan de dierenarts röntgenologisch onderzoek adviseren om vast te stellen of sprake is van ED.

Röntgenbeeld van ernstige artrose
Voorbeeld van ernstige artrose.

Behandeling

De behandeling hangt af van de ernst van de klachten.

Voor sommige honden kan worden volstaan met medicatie, een uitgebalanceerd dieet en aangepaste beweging.

Wanneer dit onvoldoende effect heeft, kan chirurgisch ingrijpen nodig zijn om losse botfragmenten of beschadigd bot- en kraakbeenweefsel te verwijderen.

Hoe eerder een onderliggende afwijking wordt behandeld, hoe kleiner de kans op verdere artrosevorming.

Tips tijdens de groei

Beperk lichaamsbeweging

Wandel niet langer dan de pup aankan en bouw beweging geleidelijk op.

In de aangeleverde tekst wordt als grove richtlijn genoemd: ongeveer zoveel minuten wandelen als de pup weken oud is.

Beperk draaien, springen, klimmen en glijden

Rechtlijnige beweging is gunstiger dan veel snelle draaibewegingen en springen. Beperk wild spel en langdurig achter ballen aan rennen.

Vermijd waar mogelijk veel traplopen, springen van meubels en uitglijden op gladde vloeren.

Geef goede voeding

Bij een complete uitgebalanceerde voeding zijn extra supplementen meestal niet nodig. Let daarnaast op een gezond lichaamsgewicht.

Bouw bespiering en conditie geleidelijk op

Regelmatige en gedoseerde beweging helpt bij een goede spierontwikkeling en stabiliteit van de gewrichten.

Volgens de aangeleverde tekst kan rustig wennen aan lopen naast de fiets vanaf ongeveer negen maanden worden opgebouwd, terwijl echte training pas wordt geadviseerd wanneer de hond lichamelijk voldoende is uitgegroeid.

Officieel ED-onderzoek

Binnen de BHCN is ED-onderzoek bij fokdieren volgens de aangeleverde informatie niet verplicht, maar wordt het bij Laekense Herders sterk aanbevolen.

Voor officieel ED-onderzoek moeten de röntgenfoto’s worden gemaakt volgens de geldende procedures en beoordeeld worden door het beoordelingspanel.

Het beoordelingspanel

Het ED-panel beoordeelt röntgenfoto’s van de ellebooggewrichten. Het doel hiervan is om fokkers en rasverenigingen objectieve informatie te geven over elleboogdysplasie.

De beoordeling wordt uitgevoerd door meerdere deskundigen om de beoordeling zo objectief mogelijk te maken.

ED-foto’s

Voor een goede beoordeling van de ellebogen zijn meerdere röntgenopnamen nodig. In de aangeleverde tekst wordt vermeld dat de hond voor het onderzoek achttien maanden oud moet zijn.

Er worden hoge eisen gesteld aan de kwaliteit en identificatie van de foto’s. Wanneer beelden niet aan de gestelde eisen voldoen, kunnen nieuwe opnamen nodig zijn.

De uitslag

De beoordeling wordt weergegeven met één van de volgende classificaties:

Vrij
Grensgeval
Graad 1
Graad 2
Graad 3

De definitieve classificatie wordt bepaald door de slechtste beoordeling van beide ellebooggewrichten.

Röntgenbeeld van gezonde ellebogen
Voorbeeld van goede ellebogen.

De beoordeling van de onderdelen

De term elleboogdysplasie wordt gebruikt wanneer één of meer van de volgende aandoeningen aanwezig zijn:

  1. OCD – Osteochondritis dissecans.
  2. LPC – Los processus coronoïdeus.
  3. LPA – Los processus anconeus.
  4. Incongruentie – een niet goed passend gewricht.

Deze afwijkingen kunnen uiteindelijk leiden tot artrose.

Elleboogdysplasie en fokkerij

In het algemeen geldt: hoe beter de elleboogkwaliteit van de ouderdieren, hoe kleiner de kans dat nakomelingen ED ontwikkelen.

Dit is echter geen garantie. Ook uit ouderdieren met goede beoordelingen kunnen pups voortkomen die ED ontwikkelen.

Bij de Laekense Herder wordt volgens de aangeleverde informatie aanbevolen om ouderdieren op ED te laten onderzoeken.

Te strenge selectie kan ook nadelige gevolgen hebben voor de genetische variatie binnen een kleine populatie. Daarom moet gezondheid altijd in samenhang met de totale genenpool worden bekeken.

Uw hond en ED

Het ideaal is uiteraard dat een hond vrij is van ED.

Honden die niet vrij blijken te zijn maar geen uiterlijke klachten tonen, kunnen later alsnog problemen krijgen, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn.

Op basis van röntgenfoto’s kan niet exact worden voorspeld hoeveel klachten een hond later zal ontwikkelen.

Een gezond lichaamsgewicht en het vermijden van overmatige belasting kunnen helpen. Bespreek twijfel altijd met uw dierenarts.

Tot slot

ED-onderzoek geeft informatie over de ellebogen van een individuele hond. Een goede röntgenuitslag is echter geen absolute garantie dat er geen erfelijke aanleg aanwezig is.

Wie fokt of een pup wil aanschaffen kan daarom ook kijken naar de uitslagen van ouders, nestgenoten en voorouders.

Veel goede uitslagen binnen de directe familie vergroten in het algemeen de kans op goede ellebogen bij nakomelingen, maar sluiten ED nooit volledig uit.

Heeft u na het lezen van dit artikel vragen, dan kunt u contact opnemen met de rasvereniging of uw dierenarts.

Deze informatie is samengesteld uit meerdere bronnen, waaronder informatie van de Raad van Beheer en verschillende dierenartsenpraktijken, met name het artikel van dierenartsen Bob en Martine Carièrre.